ما چند نفر

به قول زیبا اون از دانشگاه قبول شدنمون!!!!!!!!!!!!!!!

بالاخره این پایان نامه تموم شد،امروز داکیومنتش را واسه استاد ایمیل زدم که اگه مشکل دیگه ای نداشته باشه بدم صحافی. ولی با اینکه خیلی سختی کشیدم ،حسابی دوستش داشتم.

انگار که خیلی وقت بود که کارمهمی نکرده بودم.دچار ضعف اعتماد به نفس شده بودم ولی خدا را شکر توانستم.

از زیبا هم چند وقت دیگه تموم میشه مطمئنم که اونم خیلی دوست خواهد داشت

ازپرزدن دوباره ات خوشحالم

حالاتورسیده ای ولی من کالم

رویای من این بودکه باهم بپریم

بازاست درقفس ولی کوبالم

پروانه بهزادی(تبسم)

-راستی مریم خانم هم رفت قاطی مرغا

تو را دیگر نمیخواهم........

شاعر:متین فروزنده

ازکتاب فرشته خواب سگ میبیند

چرا اینقدر وبلاگمون تنها شده.انگار همین دیروز بود که توی خونه مریم و اینا دور هم جمع شده بودیم و یه دفعه به سرمون زد وبلاگ درست کنیم. بعدش هم که قرار شد واسش اسم انتخاب کنیم. من گفتم لحظه ی گمشده و به تصویب رسید وقتی زدیم ایراد گرفت که قبلا یکی دیگه این اسم را انتخاب کرده و من گفتم یک لظه ی گمشده پاسخ نه شد و هنوز اسم ۴لحظه ی گمشده از دهنم بیرون نیومده بود که مریم  هم سریع زد و قبول شد لیلا عصبانی شده بود و من و مریم فقط میخندیدیم حالا زیبا میگه طبق معمول شما همیشه همین طورید.لیلا اسم را پاک کرد و ما همچنان میخندیدیم و در آخر اسم لحظه های گمشده را مطرح کردم و بعله دیگه این شد اسم وبلاگمون.

چقدر اون روزا خوش بودیم.

دلم واسه همتون و اون روزها تنگ شده مخصوصا تو زیبا...

تاج از فرق فلک برداشتن

جاودان آن تاج برسر داشتن

دربهشت آرزو ره یافتن

هر نفس شهری به ساغرداشتن

روزدرانواع نعمت هاوناز

روی گیتی رامنور داشتن

شامگه چون ماه رویا آفرین

ناز برافلاک اختر داشتن

چون صبا درمزرع سبز فلک

بال دربال کبوتر داشتن

تاابد دراوج قدرت زیستن

ملک هستی را مسخر داشتن

برتوارزانی که ما راخوشتر است

لذت یه لحظه مادر داشتن

-اینقدر نیومده بودم اینجا که دیگه پسوردش هم داشت یادم میرفت،وبلاگمون مث خونه هایی شده که یه مدت طولانی کسی نمیادتوش خاک میگیره

-نیست درشهر نگاری که دل ماببرد                بختم اریار شود رختم از اینجا ببرد

از دوری تو غمین و نالان هستیم

وز کرده ی خود کمی پشیمان هستیم

اصلیت ما را تو اگر می پرسی

از کوفه ولی مقیم تهران هستیم!

ما لشگری از سلاح روسی داریم

در دوز و کلک رگ ونوسی داریم

هر جمعه که شد بیا که ما منتظریم

این هفته فقط نیا عروسی داریم

از جور زمانه ما شکایت داریم

اندازه ی کوه و صخره حاجت داریم

ما مشکلمان گرانی و بیکاریست

آقا به نبودنت که عادت داریم...

ما قیمت روز ارز را می دانیم

معیار بهای بورس در تهرانیم

فعلا دو سه روزیست هوا پس شده است

هر روز دعای عهد را می خوانیم

صد موعظه کن ولی ز تسلیم نگو

از خمس و زکات و ضرب و تقسیم نگو

آقا تو بیا ولی فقط با یک شرط

از آنچه که ما دوست نداریم نگو!

دانه های گندم به ساقه هایی که حالا از آنها جدا شده و بر زمین ریخته بودند خندیدند،

ولی ساقه ها بر خدا توکل کردند...

دانه ها نرم شدند. نان شدند.برای آدم ها عزیز شدند.

ساقه ها اما کاه شدند و کاهها همسفر گِل شدند.

دستی آنها را بر دیوار کشید.

آدمها نان ها را خوردند و دیوارهای کاهگلی تکیه گاه آنها شد.

کاهها هنوز بر خدا توکــــــــــل دارند

(نفیسه کاظمی)

غرض از مزاحمت خواستم پیشاپیش دعوتتون کنم واسه عروسی ولی نه اینکه فردا صبح باشه  ها....

۱۸/فروردین/۱۳۹۰.

بعله بالاخره مامان و بابام طاقتشون را از دست دادند و خیلی محترمانه دارند از خونه بیرونم می کنند هرچی هم بهشون التماس میکنم البته یه جوری که نفهمند میگم نظرتون چیه عروسی باشه بعد از ماه رمضان که یه دفعه هم با هم با عشق میگن :نه دیگه دوباره عقب ننداز

یکی نیست به همه بگه بابا مگه من چقدر جا توی این خونه اشغال کرده ام هرچی میگم اگه من عروسی کنم هم شما تنها میشین هم من حوصله ام میره ولی میگن اینقدر کار بعدا داری که حوصله ات نره ...

خلاصه همه دست به دست هم داده اند و ما را دارند در نهایت شادمانی راهی خونه ی بخت میکنند !

همه هم دعوتند حتی شما دوست عزیز

ولی با همه ی این تفاسیر :

راستی کادو  یادتون نره

همواره به یاد داشته باش که دراوجی معین دیگرابری نیست

اگر آسمان زندگی ات ابری است به خاطر این است که روحت آن قدر که باید بالا نرفته است ...